Skilyrðislaus kærleikur er sannleikurinn og sannleikurinn gerir okkur frjáls.  Skilyrðislaus kærleikur mannanna er oft á tíð hulinn því sum okkar höfum ekki  hugmynd um það hver við erum.   Því það eru flestir sem horfa á hegðun mannanna en ekki veruna sjálfa sem við erum.   Í sannleika sagt, guðdómlegar verur.   Heldur erum við svo oft upptekin af því að velta okkur upp úr því sem við sjáum hjá hverjum og einum.  Þá fara ofsa fordómar í gang í hausnum á okkur, mannfólkinu.  Því gleymist það að líta inn á við og prógramma vitund okkar eða hugann upp á nýtt með annarri hegðun eða hugsunum. Í  guðdómlegri bók segir: „Elska skaltu náungann eins og sjálfan þig“.  En hvað þýðir það?  Fyrir mér er það að elska skilyrðislaust en það krefst þroska mannssálarinnar að sjá í gegnum veikleika mannana sem er oft á tíðum ótti.  Því þurfum við að koma auga á blekkinguna sem dvelur í huga okkar með því að skrifa niður á blað það og þá stundina sem veldur óttanum og þá sjáum við það skýrara því hugsunin er þá komin á blað.  Og við getum skrifað heila ritgerð og sjáum þá hvernig blekkingar hugans geta gert útaf við okkur. 

Svo ljósið er í okkur öllum en vitundarleysi mannanna er oftast í fyrirrúmi því réttlætingarnar eru svo sterkbyggðar en í leiðinni veikbyggðar því allt eru þetta sjálfsblekkingar sem litað hafa huga okkar.  Sannleikurinn gerir okkur frjáls í orðsins fyllstu merkingu.  Hver kannast ekki við að létta af hjarta sínu við þann sem maður treystir og sjá hversu blessunarríkt það er að líta í eigið hjarta, viðurkenna fyrir sjálfum sér mótþróa hugans eða langrækni sína sem heftir þroska mannssálarinnar.  Því er svo farið að innri friði verður ekki náð nema með skilyrðislausri elsku til mannanna og almættisins því í hverjum manni býr almættið bak við lostafengnar hugsanir.  Því er aginn jákvæður og guðhræðsla líka því ef við gerum það sem gott er, hljótum við gott, en slæmt með slæmu.  Svo einfalt er lögmálið. 

En við höfum ávallt valfrelsi.  En hvað er frelsi?  Er því ekki oft á mis farið hvað frelsi þýðir?  Frelsi er einfaldlega það að láta ekki stjórnast af ytri veruleika og vita hvar maður stendur.  Frelsi er ekki að vera bundinn einhverri þráhyggju, losta eða einhvers konar fíkn, því getur frelsi heldur verið sjálfsagi.  Að geta siðað sjálfan sig til hlýðni, við skynsemina sem býr í hjarta okkar.  Svo læt ég friðarbæn heilags Frans frá Assisi fylgja með:

Drottinn, ger þú mig að farvegi friðar þíns,
svo að ég færi kærleika þangað sem hatur er,
fyrirgefningu þangað sem móðgun er,
einingu þangað sem sundrung er,
trú þangað sem efi er,
von þangað sem örvænting er,
gleði þangað sem harmur er,
ljós þangað sem skuggi er.
Veit þú, Drottinn, að ég sækist fremur eftir að
hugga en láta huggast,
 skilja en njóta skilnings,
elska en vera elskaður,
 því að okkur gefst ef við gefum,
við finnum sjálf okkur ef við gleymum okkur sjálfum,
 okkur fyrirgefst ef við fyrirgefum
og fyrir dauðann fæðumst við til eilífs lífs.

 

 

 

Það dimmir úti með hverjum deginum sem líður um þessar mundir og kuldinn hvetur okkur að klæðast hlýjum fötum.  Eins er það með andlegu líðanina, ég þarf að huga að andlegu líðaninni með meðvituðu hugarfari, sofna ekki á verðinum því ég er ábyrgur minni líðan, ekki konan,börnin eða kötturinn, aðeins ég get verið áheyrandi hugsana minna.

Því þegar kuldinn tekur völdin og dimma tekur úti og veðrið herðir á sér er ég meðvitaður um jákvæðar og léttar hugsanir og næri andann í ljósinu sem bærist í miðri vitund okkar. Tenging við alheiminn sem sendir okkur þær upplifanir sem lifa í okkar innstu hugar fylgsnum, þess vegna er mikilvægt að vera á verði gagnvart neikvæðni er getur valdið þungbærum hugsunum er skaða okkur á líkama og sál ef við höldum ekki okkar árvekni.

Með jákvæðum háleitum hugsunum getum við heilað umhverfi, fjölskyldu og börn okkar og komið í veg fyrir sjúklegt ástand í huga, anda og líkama því þá bregst ónæmiskerfið betur við ýmsum óþarfa.  Svo lærum að sættast við okkur sjálf, hreinsum til í fortíð okkar og lærum að lifa hér og nú eins og er við erum börn, þá hugsum við aðeins um það sem er. Erum full orku ekki menguð af fortíðar draugum okkar eigin hugsana.  Lærum einfaldleikann upp á nýtt og njótum þess sem er því sá sem gaumgæfir hugsanir sínar vel veit hversu öflugar og kröftugar hugsanirnar eru.

Förum gætilega með sérhverja hugsun um okkur sjálf því þeim mun neikvæðri sem þær eru í okkar garð og annarra því veikburðari erum við.  Hugsum jákvæðar hugsanir og lærum að ná tökum á eigin hugsunum, allt hefst þetta á einfaldleikanum því þá hverfa slæðandi hugsanir og við förum að sjá eða skynja ljós vitundarinnar í okkur sjálfum, vitundina um guð innra með okkur.

Guð blessi ykkur og er með ykkur alla eilífð.

 

 

Þakkir og blessanir til alheimsins og mannanna barna eru mér kærar því þar finnum við heilagleikann eins og hann gerist bestur. Jákvæður andi í huga og hjarta hvers mannsanda lyftir vitundinni yfir þunglindi, veikindi og biturð mannanna. Eins og börn er við gerum það sem fullorðnum sæmir ekki, þannig eru okkar æðri hugsanir er við sjáum fullorðið fólk haga sér sem óþroskaðar verur.

En innst inni fyrir vitum við oft betur, samt er sem lægra eðli okkar fái ráðið ferð okkar, sem dæmi græðgi, öfund, eigingirni og líkamlegar fíknir sem ráðast af okkar lægra eðli eða óþroskuðum hugsunum. Því við gerum okkur oftast háð á líkamlega sviðinu, svo er við vöknum til vitundar um okkar slæmu siði reynast þeir okkur ofviða og við leiðumst annað hvort að vandamálinu og það verður enn meira vandamál eða verðum meira sjálfmeðvituð hvaða hugsanir koma eða hvernig við bregðumst við aðstæðum og getum þar af leiðandi stjórnað viðbrögðum okkar og einblínt á lausnina frekar en að einblína á vandamálið. Því þá fer ljósið að skína í gegnum gamlan og rótgróinn ótta sem við höfum myndað í huga okkar.

Því er það oft hér sem lífið hefst og við förum að sjá það liðna sem þroskabraut lífsins. Verum jákvæð og hress, hugsum góðar hugsanir til þeirra sem styrkinn þarfnast þannig gerast kraftaverkinn.

Því jákvæðari, þeim mun sterkari og ákveðnari verða jákvæðu hugsanirnar og þá erum við í takt við alheiminn sem vinnur kraftaverkið í gegnum okkur. Hvað erum við annað en frábært verkfæri, verkfæri okkar eigin vitundar? Notum því okkar yndislega líkama til góðra verka fyrir meðbræður okkar því enginn ætti að þurfa að líða skort í heimi hér.

Góðar hugsanir fara aldrei forgörðum ef þær eru sendar út í hjartans einlægni, svo ræktum það jákvæða í lífinu því engu er að tapa nema sjálfsblekkingunum sem voru okkur til góðs á þroskabraut lífsins.

Kveð ég að sinni og horfi út í bláinn sem virðist aldrei taka enda, takk fyrir alheimur, lífið sjálft sem býr í hverjum mannsanda.

13. ágúst og mannlífið komið á stjá. Ég upplifi það oft að við mannverurnar erum alltaf bíðandi og alltaf að flýta okkur. Svo hverju erum við að bíða alltaf eftir, er það næsta ferðalag,helgi eða hitt og þetta, á meðan hugurinn fær að leika lausum hala þá látum við hann draga okkur á tálar og finnum aldrei fyrir stundinni sem er að líða.

Þessari eilífðar stund því við fáum ekki stundar frið fyrir hugrenningunum, tildæmis það sem gerðist í fortðíðinni í gær, allt er þetta eins og draumur. En samt veltum við okkur upp úr sömu neikvæðu hugsununum aftur og aftur sem valda þunglyndi og við nærum þær með enn neikvæðari hugsunum í stað þess að stoppa ferlið strax og hugsa jákvætt. Þetta tekur á í byrjun en það getur enginn gert þetta nema ég sjálfur og það fyrsta sem ég þarf að gera á hverjum morgni er að minna mig á hver ég er svo ég týni mér ekki í því veraldlega sem er aðeins stundlegt.

Ég næri réttan anda innra með mér, styrki mig með jákvæðum og uppbyggilegum hugsunum því ég er eilífur en það sem er ytra er aðeins stundlegt því þarf ég að styrkja sjálfan mig með réttu hugarfari. Ég þarf að skapa mér hamingju, konan mín færir mér ekki hamingju, peningar færa mér ekki hamingju, veðrið færir mér ekki hamingju, allt er þetta stundlegt svo þetta hefst allt innra í mér sjálfum.

Ég þarf að sleppa takinu á hverjum degi og leyfa æðri hugsunum að ráða ferðinni ef ég, mitt litla egó ætlar að ráða ferðinni fer allt í steik því það vill að allir geri eins og egóið eða þetta litla aumingja ég sem býr í hverjum manni. Þetta litla ég heimtar að allir geri eins og það vill það vill, ráðskast og stjórna öllu en ef það svo tekst ekki þá verður litla égið sem styrkist á neikvæðum atburðum og slúðri um fræga fólkið eða nágrannann en horfir aldrei í eiginn barm því það er of sárt fyrir litla égið sem við berum en þó misjafnlega sterkt í okkur.

Því samsömum við okkur oft hugsunum okkar og móðgumst ef einhver talar illa um bílinn okkar, húsið okkar, landið okkar, það er svo oft þessi hugsun, ég á þetta, þetta er mitt, ég á þetta ekki skilið eða ég verð að vera betri en allir. En þetta litla ég er aðeins blekking sem mannfólkið hefur ruglast á, við erum ekki þetta litla ég, þetta litla óþolinmóða ég sem hefur aldrei tíma í neitt því það er alltaf að missa af einhverju og getur ekki hugsað til þess að taka enda og sættir sig ekki við líðandi stund því er það oft þegar fólk veikist eða verður fyrir áfalli að égið og allt sem því fylgir hroki,gremja,mikilmennska sem hver og einn ber með sér minnkar og við gefumst upp fyrir okkur sjálfum.

Svo það er gott að muna eftir þessum orðum, guð gef mér æðruleysi til að sætta mig við það sem ég fæ ekki breytt, kjark til að breyta því sem ég get breytt og vit til að greina þar á milli, og svo er svo.

Leyfum vitundinni að skína skært þessu tæra ljósi sem við öll berum innra með okkur en er falið á bakvið hugsana ský eins og ótta, áhyggjum, gremju, hroka, hatri en allt þetta og meira til eru blekkingar sem við vöknum til vitundar um er við erum loks tilbúin að horfast í augu við okkur sjálf sem mannverur.

Ég er vitundin mun þá skína skært.

 

 

 

Jæja nú pikka ég hér inn og horfi á stafina birtast á skjánum, þannig sé ég hugsanir mínar birtast í huga mér.  Ég er ekki samsamaður hugsunum mínum lengur, ég á auðveldara með að skilgreina neikvæðar hugsanir, til dæmis kvíða, ótta, gremju og svo framvegis því þessar hugsanir eru ekki ég. 

 

Gærdagurinn er liðinn og morgundagurinn aðeins hugarburður, því er það aðeins þessi stund er ég pikka hér inn, þessi máttuga stund en það er ekki þar með sagt að ég geti ekki planað næstu daga eða mánuði.  Það er aðeins að muna eftir að muna hver við erum, hugsuðirnir og njóta þess að skapa jákvæðar og gleðiríkari hugsanir.  

 

Ég þarf ekki að sökkva mér niður í niðurbrjótandi hugsanir til dæmis eftirsjá og samviskubit, ég þarf aðeins að muna að ég get breytt um hugsanir, beðist fyrirgefningar ef svo er en ekki berja sjálfan mig niður fyrir það liðna því það er liðið.  Ég get breytt og látið mér líða vel því ég á það skilið og þið líka, því njótum þess vals sem við höfum valið á milli þess jákvæða frelsis eða neikvæða og muna að vera við sjálf.

 

Umburðarlynd, þolinmóð, æðrulaus við okkur sjálf og aðra, það er ekki þar með sagt að við eigum skríða fyrir náunganum aðeins að vera þau sem við erum.  Ekki að streitast við að bera grímur blekkingar.

 

Nú kveð ég í bili með þessum orðum,  lifum lífinu eðlilega og blátt áfram þar sem fögnuður og djúp gleði ríkir innst í sálar djúpum ÉG ER og verð alltaf fer hvergi að eins er.      

Það sem ég letra er hvorki nýtt né gamalt það aðeins er og hefur alltaf verið. Með því að pikka hér inn á bloggið er ég að minna mig á hver ég er sem sagt hugsuðurinn á bakvið hugsunina.lífið er ein heild. Oft er talað um að finna barnið í sjálfum sér ég skil það þannig að er við erum börn erum við full orku og eldmóði á svo fullkominn hátt að það er fátt sem stoppar okkur en svo vöxum við úr grasi og mótumst af umhverfinu og einhvern veginn förum við að týna sjálfum okkur í hugsunum annarra og okkar eigin.

 

Innra ástand okkar endurspeglast út á við svo það er sama hver við erum fræg, rík, stór, lítil, feit, mjó, öll erum við sérstök á okkar hátt. Ef við höfum stjórn á hugsunum okkar þá getum við skapað gleði og hamingju því það er allt í okkar höndum að skapa. Er við náum innri stjórn er sama hvar við erum, við erum alltaf heima og höfum alltaf verið. Það er ekki um neina för að ræða, ég er þar sem ég er, ég þarf ekki að fara um allan heim til að finna mig. Ég finn mig ekki í hlutunum heima hjá mér en ég get fundið mig í því sem ég er að skapa, jákvæðar hugsanir, gleðiríkar og uppörvandi fyrir sjálfan mig og aðra.

 

Svo verum glöð, full af orku og eld móði og kennum ekki öðrum um ástand heimsins. Byrjum að sjá það fallega í okkur sjálfum og endurspeglum það út á við, þannig sköpum við nýjan og gleðiríkari heim um veröld alla. Neitum þunglyndis hugsunum og æfum okkur á gleðinni því hún er til staðar innra með sér hverjum okkar. Finnum okkur sjálf, stöndum upp og sigrum það neikvæða í okkur sjálfum og Rúnar þetta á við um þig og allan heiminn.

 

Takk fyrir að vera til fyrir ykkur sjálf og allan heiminn.

Nýr dagur enn og aftur sem er jú frábært.

Í dag horfi ég eingöngu á það góða í fari annara því ekki er ég merkilegri eða betri en aðrir ef ég er með fordóma, svo best er að lyfta vitundinni upp yfir grá myglulegar hugsanir og sjá það góða í öðrum. Vera skýjum ofar, þá laða ég það góða fram í mér og öðrum og laða það sem ég vil inn í líf mitt.  Þá er bara að treysta alheimsflæðinu sem er kröftugasti máttur veraldar og með þolinmæðinni erum við kröftugust og höfum stjórn á eðli okkar svo best er að aga sjálfan sig dag hvern með jákvæðum hugsunum.

Auðvitað er eðlilegt að neikvæðar hugsanir skjóti upp í kollinn en þá er það í okkar verkahring að bægja þeim frá og skipta neikvæðri hugsun út fyrir jákvæða.  Þá reynir á hversu sterk við erum að aga okkur en fyrst þurfum við að uppræta neikvætt hugsunarmynstur, rífa það upp með rótum og fyrirgefa okkur sjálfum og öðrum því allt er þetta að plaga náungan sjálfan. Lífið fyrir utan gengur sinn ljúfa gang en innra með manni er reiði og ýmis gremja að grassera en náunginn við hlið okkar lifir sínu ljúfa lífi svo allt byrjar þetta innra með sérhverju okkar

jæja lýk ég þessu í dag með kveðju ég er og verð alltaf.

Þessari frábæru bók mæli ég eindregið með, góð lesning fyrir allar sálir að mínu mati. Flettir utan af manni hvert hugarþelið,upprætir fordóma,gremju,hatur,ótta,eigingirni þar til við stöndum nakin sálar lega eða réttara sagt skilur eftir sig djúpan fögnuð og frið.

Þetta blogg helga ég eingöngu jákvæðum hugsunum og orðum og kem mínum pælingum á framfæri. Það er svo yndislegt hvað við mannfólkið erum einfaldar verur en þó svo flókin í hugsunum okkar að mér finnst. 

Við búum okkur oftast til hugarskjöld til að verjast ýmsum manneskjum sem að á vegi okkar verða.   Oft erum við svo hrædd við að vera við sjálf óttumst hitt og þetta og hinn og þennann þá kemur reiðin til varnar því að á bakvið reiðina er óttinn sem stjórnar öllum okkar gerðum eða hugsunum.  Ef óttinn fær að gerjast innra með okkur brýst út geðveiki sem verður sjúklegt ástand og við förum á taugum og höndlum ekki tilveruna en allt eru þetta sjúklegar hugsanir sem við sjálf höfum alið á. 

Svo vöknum til vitundar um hver við erum við erum ekki hugsaninar okkar ekki frekar en við erum bíllinn okkar, við erum hugsuðurnir á bakvið hugsunina það erum við sem eigum að stjórna hugsunum okkar en ekki hugsanirnar okkur.  Það er ég sem ræð hvort ég hugsa jákvæða hugsun eða neikvæða þetta er agi svo frekar vill ég heila þvo sjálfan mig heldur en að láta aðra gera það.

Enn og aftur eru það við sem hugsum hugsanirnar okkar en ekki jón út í bæ nema að maður vilji að svo sé